ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

ایجاد یک حساب کاربری

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده ضروری است.
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تکرار رمز عبور *
ایمیل *
تکرار ایمیل *

نگارستان

زیردریایی پیشرفته کلاس Type

زیر دریایی پیشرفته Type 212 آلمان

زیر دریایی

زیردریایی پیشرفته  Type 212، از سری زیردریائیهای غیر اتمی و بسیار پیشرفته و محصول کشور آلمان است که توسط شرکت Howaldtswerke Deutsche Werft AG) HDW) و جهت استفاده در نیروی دریایی آلمان طراحی و ساخته‌شده‌است. ویژگی بارز این زیردریایی پیشران آن است که دارای دو بخش دیزلی و یک بخش الکتریکی مستقل از هوا AIP است. سامانه‌ی AIP زیردریایی از سلول‌های سوختی پیشرفته‌ی هیدروژنی شرکت زیمنس استفاده می‌کند؛ باتری‌های مورد استفاده از تکنولوژی تبادل غشای پروتونی PEM بهره می‌برند. این زیردریایی قادر است با استفاده از موتور دیزلی خود به سرعت‌های بالا برسد و در گشت‌های با سرعت‌ پایین از موتور الکتریکی خود استفاده کند. این زیردریایی بدون اگزوز قادر است تا مدت سه هفته بدون نیاز به صعود به سطح در زیر آب بماند. گفته می‌شود این زیردریایی بدون لرزش، فوق‌العاده ساکت و جدا غیرقابل کشف است. این زیردریایی اولین زیردریایی از دو زیردریایی مجهز به پیشران یاد شده در جهان است. گونه‌ دیگری که از این سامانه استفاده می‌کند زیردریایی روسی کلاس لادا یا پروژه‌ی 677 است که توسط شرکت روسی Rubin Design Bureau طراحی شده‌است.

توسعه

حوالی سال 1990 نیروی دریایی آلمان به فکر جایگزینی زیردریایی‌های Type 206 خود افتاد، بر این اساس تحقیقات بر روی پروژه‌ای مشابه زیردریایی‌های Type 209 و با قابلیت AIP آغاز شد. این پروژه Type 212 نام گرفت. کار بر روی پروژه در سال 1994 و با همکاری نیروی دریایی آلمان و ایتالیا آغاز شد. این زیردریایی باید به گونه‌ای طراحی می‌شد که بتواند در آب‌های کم عمق دریایی بالتیک و آب‌های عمیق دریای مدیترانه حرکت کند. ویژگی‌ها و احتیاجات مورد نیاز برای این دو وضعیت متفاوت با هم آمیخته شد و پس از آن به علت بروزرسانی‌های و تغییرات مختلف نام پروژه به Type 212A تغییر یافت. در سال 1996 قرارداد همکاری ساخت بین نیروی دریایی دو کشور به امضا رسید.

دولت آلمان در سال 1988، تصمیم به ساخت چهار فروند Type 212A گرفت. کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های مختلف ساخت زیردریایی‌ها را در حوضچه‌های شرکت‌های HDW و TNSW آغاز کرد. همزمان قسمت‌های مختلف زیردریایی در دو کارخانه ساخته‌ شدند و کار مونتاژ در دو حوضچه انجام گرفت به طوری در هر کدام از کارخانه‌ها یک زیردریایی ساخته‌شد. در همان سال دولت ایتالیا تصمیم به سرمایه‌گذاری جهت ساخت دو فروند زیردریایی گرفت. کار ساخت توسط شرکت Fincantieri در کارخانه‌ی کشتی‌سازی Muggiano آغاز شد. در سال 2006 دولت آلمان تصمیم به ساخت دو فروند دیگر از گونه‌ی بهینه‌سازی شده‌ی گرفت که تا سال 2012 ساخته‌خواهند شد. این گونه 1.2 متر طویل‌تر است و علت آن استفاده از سامانه‌های اکتشافی جدید است. در 21 آوریل سال 2008 دولت ایتالیا ساخت دو فروند دیگر از همان نوع اولیه را در دستور کار قرار داد. البته بعضی بهینه‌سازیها در این زیردریایی‌ها وجود خواهند داشت که از جمله‌ی آن میتوان به نرم‌افزارها و مواد جدید اشاره کرد. هدف از این بهنه‌سازی‌ها کاهش هزینه‌ها با حفظ پیکربندی قبلی اعلام شده‌است. گونه‌ صادراتی این زیردریایی با عنوان Type 214 شناخته می‌شود که از جمله متصدیان آن می‌توان به پرتقال، کره، یونان و ترکیه اشاره کرد. گفته می‌شود پاکستان نیز درصدد خریداری سه فروند از این زیردریایی‌ها می‌باشد.

طرح

به علت بهرمندی از تیغه‌ی X شکل، زیردریایی قادر است گامهایی 17 متری بردارد که این مقدار بسیار کمتر از سایر زیردریایی‌هاست. این ویژگی باعث میشود زیردریایی بتواند به راحتی به لبه‌ی ساحل نزدیک شده و کماندوهای دریایی را در نقاط مورد نظر پیاده کند بنابراین زیردریایی را میتوان در عملیات‌های ضربتی به کار گرفت. نکته‌ دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد بدنه‌ منشوری و صیقلی زیردریایی است که باعث افزایش ویژگی‌های پنهان‌کار زیردریای شده‌است. در ضمن در ساخت بدنه از مواد غیرمغناطیس استفاده شده که این امر زیردریایی را در برابر سامانه‌های کشف مغناطیسی و یا مین‌های مغناطیسی ایمن می‌سازد.

سامانه‌ فرماندهی و کنترل آتش

Type 212 مجهز به یک سامانه‌ی مجتمع فرماندهی و کنترل آتش پیشرفته‌است که بین حسگرها، تسلیحات و سیستم ناوبری رابطه برقرار می‌کند. این سامانه از یک کامپیوتر شبکه‌ای قدرتمند بهره‌می‌برد. سامانه‌ی یاد شده MSI-90U نام دارد و توسط شرکت نروژی Konsberg پشتیبانی می‌شود. در دو زیردریایی بعدی آلمان از سامانه‌ ارتباطی Callisto B،تحت پشتیبانی شرکت Gabler Maschinenbau استفاده خواهد شد.

تسلیحات

Type 212 دارای تعداد شش مقر 533 میلیمتری در دماغه است که از آناه می‌توان جهت شلیک اژدرهای DM2A4، WASS A184 Mod. ، EuroTorp BlackShark استفاده‌کرد. همچنین این مقرها قادر به شلیک موشک‌های کوتاه برد نیز می‌باشند. گفته می‌شود زیردریایی‌های بعدی توان شلیک موشک‌های کروز را نیز دارند. اژدر DM2A4 Seehecht گونه‌ی صادراتی اژدر Seahake Mod 4 است. این اژدر دارای پیشران الکتریکی بوده و هدایت‌شونده است که این امر آنرا در مقابل اقدامات الکترونیکی دشمن مقاوم می‌سازد. این اژدر دارای 4 باتری است. برد آن 27 مایل دریایی (50 کیلومتر) است و سرعت آن به 50 گره (92.6 کیلومتر بر ساعت) می‌رسد. همچنین از این اژدر می‌توان به عنوان روبات جهت زیرنظرگرفتن تحرکات دشمن استفاده کرد. این اژدر مسلح به یک سر جنگی 250 کیلوگرمی حاوی ماده‌ی PBX (هکسوژن/آلومینیوم) است که قدرت انفجاری آن معادل 460 کیلوگرم تی ان تی است. فیوز مورد استفاده مغناطیسی و تماسی است.

موشک مورد استفاده در این زیردریایی ،  IDAS  نام دارد که این موشک دارای برد 20 کیلومتر است و از آن می‌توان جهت هدف قراردادن بالگردهای دشمن، شناورهای سبک و اهداف ساحلی استفاده‌کرد. در هر مقر یک خزانه حاوی چهار موشک قرار می‌گیرد. گفته می‌شود این موشک‌ در سال 2014 به نیروی دریایی آلمان تحویل داده خواهد شد.

این زیردریایی همچنین مجهز به یک توپ 30 میلیمتری به نام Muräne است که گفته می‌شود از آن جهت پشتیبانی از غواصان و یا علامت دادن به یگان‌های خودی استفاده می‌شود. این توپ در قسمتی جمع‌شدنی قرار دارد و برای استفاده‌ از آن نیازی به صعود به سطح وجود ندارد. همچنین این زیردریایی می‌تواند از پهبادهای Aladin جهت شناسایی دشمن استفاده‌کند. این پهباد دارای سنسورهای ویدئویی جهت انجام عملیات در شب و روز است. از ویژگی‌های جالب آن قابلیت پرتاب دستی، برد 15 کیلومتری و آثار راداری کم است. در ضمن Type 212توان حمل تا 24 مین را داراست.

پیشران

پیشران زیردریایی متشکل از یک ژنراتور دیزلی، باتریهای اسیدی و سامانه‌ی مستقل از هوا AIP مجهز به سلول‌های سوختی است. سامانه دارای تعداد نه سلول سوختی است که هر کدام توان 30 تا 50 کیلووات را تولید می‌کنند. جهت دستیابی به سرعت‌های بالاتر باتری‌های پرقدرت اسیدی نیز وارد چرخه‌ی حرکتی می‌شوند و ژنراتور دیزلی MTU 16V-396 نیز شروع به شارژ کردن این باتری‌ها می‌کند. باتری‌های اسیدی در قسمت تحتانی دماغه‌ زیردریایی نصب شده‌اند. ژنراتور دیزلی با دو واسطه‌ کشسان در قسمت انتهای زیردریایی نصب شده‌است. ژنراتور کاملا ایزوله است بنابراین لرزش و صدای آن کنترل می‌شود.

پیشینه‌ استفاده از پیشران هیدروژنی/اکسیژنی به زمان جنگ جهانی اول باز می‌گردد اما مشکلاتی نظیر انفجار باعث عدم موفقیت این طرح می‌شد. در Type 212 برای جلوگیری از چنین اتفاقاتی، دو گاز هیدروژن و اکسیژن در دو مخزن خارج از محل رفت‌و‌آمد خدمه و در بین بدنه‌ی فشار و بدنه‌ی سبک قرار گرفته‌است. گازهای ذکر شده در طول بدنه‌ی فشار پمپ می‌شوند و به سلول‌های سوختی منتقل می‌شوند بنابراین تنها مقدار کمی از این دو گاز در فضای زیردریایی وجود دارد. موتور اصلی که در انتهای زیردریایی قرار دارد مستقیما توسط یک محور شفت به پروانه‌ا‌ی هفت تیغه‌ای متصل است.

اقدام متقابل

شرکت‌های EADS Systems & Defence Electronics و Thales Defence Ltd با همکاری یکدیگر سامانه‌ جنگ الکترونیک FL1800U را برای زیردریایی‌های آلمانی و ایتالیایی تدارک دیده‌اند. این سامانه در واقع گونه‌ی زیرسطحی سامانه‌ی FL1800 S-II است که در ناوهای محافظ آلمانی کلاس Brandenburg و Bremen مورد استفاده قرار گرفته‌است. سامانه‌ ضد اژدر زیردریایی TAU 2000 نام دارد و توسط کنسرسیوم شرکت‌های ATLAS Elektronik و ELAC ساخته ‌شده‌است. TAU 2000 دارای چهار مقر است که در هرکدام حداکثر 10 عملگر قرار دارد. این عملگرها در واقع ابزار‌هایی زیرسطحی‌اند که در ظاهر به اژدر شباهت دارند. عملگر‌ها دارای دو کارکرد Jmmer (ایجاد تداخل و منحرف کننده) و Decoy (فریب‌دهنده‌ تسلیحات) بوده و دارای هیدروفون (وسیله‌ کسب صدا در زیر آب) و امیتر‌های صوتی (ساتع کننده‌ صوت) هستند.

حسگرها

سوئیت سوناری زیردریایی DBQS نام دارد و از بخش‌های زیر تشکیل شده‌است:

سونار غیرفعال آرایه‌ای استوانه‌ای جهت کشف در فرکانس متوسط، سونار زنجیره‌ای آرایه‌ای TAS-3 با کارکرد در فرکانس کم، سونار آرایه‌ای FAS-3 نصب‌شده در بدنه جهت کشف در فرکانس کم و متوسط، سونار مسافت یاب غیرفعال، سامانه‌ی سوناری hostile intercept. سامانه‌ی سوناری مین‌یاب زیردریایی در بسامد زیاد کار می‌کند و از گونه‌ی Atlas Elektronik MOA 3070 است.

پریسکوپ جست‌وجوی زیردریایی از گونه‌ی Zeiss Optronik SERO 14 است که مجهز به جی پی اس، مسافت‌یاب نوری و تصویرساز گرمایی است. پریسکوپ آفند زیردریایی Zeiss SERO 15 است و مجهز به یک مسافت‌یاب لیزری است.

خصوصیات

متصدیان: آلمان، ایتالیا

ساخته‌شده: 6 فروند

در دست ساخت: 4 فروند

تناژ جابجایی: در سطح 1450 تن، غوص کامل 1830 تن

طول: 56 متر

قطر: 7 متر

آبخور: 6 متر

سرعت: در سطح 20 گره (37 کیلومتربرساعت)، زیر سطحی 12 گره

حداکثر عمق غوص: بیش از 700 متر (منبع برنامه‌ای تلویزیونی در رابطه با نیروی دریایی آلمان)

برد: 8000 مایل دریایی (1480 کیلومتر)، 9196 مایل دریایی در سرعت 8 گره

پایداری در دریا: 12 هفته، سه هفته در غوص کامل

خدمه: 27 نفر (5 افسر)

تسلیحات:

شش مقر 533 میلیمتری با قابلیت شلیک اژدرهای DM2A4، WASS A184 Mod. ، EuroTorp BlackShark

شلیک موشک‌های برد کوتاه IDAS

حمل تا 24 مین

توپ 30 میلیمتری Muräne

کنترل آتش و فرماندهی:

سامانه‌ MSI-90U

اقدام متقابل:

سامانه‌ جنگ الکترونیک FL1800U

ضد اژدر TAU 2000 دارای 40 عملگر با عملکرد Jmmer/Decoy

حسگرها:

سوئیت سوناری DBQS40 شامل

سونار زنجیره‌ای آرایه‌ای TAS-3 با کارکرد در فرکانس کم

سونار آرایه‌ای FAS-3 نصب‌شده در بدنه جهت کشف در فرکانس کم و متوسط

سوناری مین‌یاب بسامد زیاد گونه‌ی Atlas Elektronik MOA 3070

پریسکوپ‌ها شامل

پریسکوپ جست‌وجوی Zeiss Optronik SERO 14

پریسکوپ آفند Zeiss SERO 15

رادار ناوبری باند I از گونه‌ی Kelvin Hughes

پیشران:

یک موتور دیزلی از گونه‌ MTU 16V 396

باتری‌های اسیدی

9 سلول‌سوختیHDW/Siemens PEM هر کدام با توان 30 تا 50 کیلووات

موتور الکتریکی با قدرت 1700 کیلوات

یک محور شفت متصل به پروانه‌ی 7 تیغه‌ای

 

دانستنی های نظامی

آمار بازدید

ما 86 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم