ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

ایجاد یک حساب کاربری

پر کردن فیلدهایی که با ستاره (*) نشانه گذاری شده ضروری است.
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تکرار رمز عبور *
ایمیل *
تکرار ایمیل *

نگارستان

No result...

جنگنده فراصوت F-18 Hornet

جنگنده F-18-Hornet ملقب به زنبور سرخ، هواپیمایی فراصوت، جفت پيشرانه و با قابليت سوختگيري هوايي است كه توانایی بسیار بالایی در اجراي ماموریت های هوایی از قبیل برتری هوایی، پشتیبانی، رهگيري، دفاع هوایی، شناسایی، درگیری نزدیک هوایی و مأموریتهای ضربتی دارد و هم  از فرودگاه و هم از ناو هواپیمابر مي‌تواند عملیاتش را انجام دهد. 

جنگنده F-18 سوپرهورنت

جهان پس از جنگ جهانی دوم، شاهد ظهور جنگنده های پیشرفته و بمب افکن های هولناکی بوده است که در این میان در میان تسلیحات هوایی پیشرفته و مخوف نیروی هوایی آمریکا بعنوان برترین قدرت نظامی جهان می توان به جنگنده رهگیر F-14 Tomcat، جنگنده قدرتمند F-15 Eagle، جنگنده چابک و توانای F-16 Falcon، بمب افکن دوربرد و استراتژیک نیروی هوایی آمریکا بنام بمب افکن B-52، جنگنده پیشرفته F-18 Horent، جنگنده F-117 شاهین شب، جنگنده - بمب افکن فوق پیشرفته F-22 Raptor و بتازگی جنگنده F-35 Lightning که دارای قابلیت عمودپروازی بوده و نمادی از پیشرفتگی محض می باشد، اشاره کرد که به این اسکادران هولناک، باید بمب افکن B-2 Spirit را نیز افزود که با توان و قدرت خیره کننده اش، به تنهایی توازن قدرت نظامی را در جهان تغییر میدهد.

جنگنده F-18 سوپرهورنت

جنگنده F-18 بر پايه يكي از جديدترين جنگنده ‏هاي ساخت شركت نورثروپ، يعني Cobra YF-17 ساخته شد. در دهه 1970، YF-17 به منظور رقابت با جنگنده F-16 Falcon جهت انتخاب جنگندهء سبك براي نيروي هوايي ايالات متحده، طراحي و ساخته شد. ولي در نهايت جنگنده F-16 Falcon توسط نيروي هوايي انتخاب شد. در آن زمان، مقامات ارشد نيروي دريايي دريافتند كه جنگنده ساخت نورثروپ، توان بالقوه بسيار بيشتري نسبت به F-16 Falcon جهت جايگزيني هواپيماهاي قديمي نيروي دريايي، يعني A-7 Corsair دارد.

نورثروپ و مك دانل ‏داگلاس تصميم گرفتند به طور مشترك، جنگنده F-18 را براي ناوهاي هواپيمابر و جنگنده F-18 A را براي سپاه تفنگداران نيروي دريايي، توليد نمايند. اما اين دو پروژه كمي بعد باهم ادغام شدند و نتيجه جنگنده چندماموريته F/A-18 از آب درآمد.

جنگنده F-18 سوپرهورنت

به منظور حفظ قابليتهاي چندماموريته، در قلب جنگندهء F-18، يك رادار پرقدرت چندحالت ساخت هيوز قرار داده شد كه هم در ماموريت هاي هوا به هوا و هم در ماموريت هاي هوا به زمين، موثر و كارا بود.

جنگنده جديد، مجهز به سيستم ‏هاي پيچيدة الكترونيكي، نمايشگرهاي تلويزيوني، موتورهاي قدرتمند، توانايي حمل انواع جنگ ‏افزار و قابليت آئروديناميكي خاصي بود كه اجازه مي‏داد جنگنده بتواند با زاويه حمله بالاتري پرواز نمايد. در نهايت جنگندهء F-18 فراتر از آن چيزي شد كه مورد انتظار بود با قابليت مانورپذيري خوب و توانايي بسيار موثر در انجام عمليات هاي متفاوت.

بدين ترتيب جنگندهء F-18 با موفقيت وارد خدمت در ناوهاي نيروي دريايي و نيروي هوايي تفنگداران دريايي ايالات متحده شد و جايگزين جنگنده ‏هاي A-7 و F-4 فانتوم گرديد.

F/A-18 موسوم به Hornet به معني زنبور سرخ، جنگنده ‏اي است دو نفره، دو موتوره، چندمنظوره (جنگنده تهاجمي) كه مي‏تواند هم از روي ناوهاي هواپيمابر عمل نمايد و هم از پايگاه هاي زميني.

براي F/A-18 انبوهي از ماموريت هاي گوناگون تعريف شده است: ايجاد برتري هوايي، اسكورت جنگنده ‏ها، خنثی سازي دفاع هوايي دشمن، عمليات جاسوسي و اكتشافي، هدايت عمليات هوايي، پشتيباني دور و نزديك هوايي و قابليت عمليات در شب.

F/A-18 جايگزين جنگنده ‏هاي F-4B ،A-7 Corsair در دهه 1970 و جنگنده A-6 Intruder در اواخر دهه 1990 شد.

F/A-18 به وسيلة سيستم ديجيتالي پرواز با سيم (Fly Bye Wire or FBW) كنترل مي‏شود كه اين امر كيفيت بسيار خوبي را در هدايت هواپيما سبب مي‎‏شود و موجب مي‏شود خلبان با سهولت بيشتري به هدايت جنگنده بپردازد. اين سيستم به هنگام مانورهاي سنگين، به خلبان اجازه مي‏دهد تا تمركز خود را بر روي عمليات و استفاده از تسليحات از دست ندهد.

نسبت كشش به وزن اين هواپيما در حالت خشك (بدون پس‏سوز) نيز فوق ‏العاده است و اين جنگنده در هنگام برخورد با دشمن، از توانايي خوبي در استفاده از قدرت بالاي موتور در حالت بدون پس‏‎سوز پيدا مي‏كند.

قدرت بالاي اين جنگنده كه توان خوبي در خارج شدن از مهلكه را مي‏دهد مورد تاييد اغلب خلبانان هورنت است. علاوه بر اين، F/A-18 اولين جنگندهء نيروي دريايي است كه سيستم‏ هاي ديجيتالي را يكپارچه كرده است، (MUX) مدار انتقال اطلاعاتي است كه تعدادي ورودي را به تعداد كمتري خروجي تركيب مي‏كند. حسن اين نوع طراحي اين است كه زمينهء ارتقاء مداوم را به شكل آسان ‏تري فراهم مي‏سازد.

در طي 15 سال عمليات و تجربه، F/A-18 ثابت كرده است كه بهترين جنگندهء تاكتيكي براي ناوهاي هواپيمابر است. F/A-18 داراي شاخصه ‏هاي نظامي مورد علاقهء فرماندهان نيروي دريايي ايالات متحده است. F/A-18 اغلب ماموريت هاي خود را در يوگسلاوي و عراق با موفقيت به انجام رسانده است و تنها نقصان اين جنگنده، كمبود سوخت جهت مداومت پروازي بيشتر است.

جنگنده F-18 سوپرهورنت
گونه ‏هاي مختلف F-18

F/A-18A/B Hornet

در اين مدل‏، عمده مشخصات و ريزه ‏كاري‏ هاي جنگندهء YF-17 حفظ شده است، با اين حال از دل اين هواپيما‏، جنگندهء جديد F-18 سربرآورده است؛ جنگنده ‏اي يك نفره، با قابليت تهاجمي كه انبوهي از تكنولوژي‏ هاي جديد و سيستم‏‎هاي ديجيتالي كامپيوتري در آن به كار رفته است. در كابين اين جنگنده، از يك جفت سيستم لوله اشعه كاتد به عنوان نمايشگر اطلاعات استفاده شده است و سيستم كنترل بر اساس ارزيابي دستورات خلبان, كنترل پرواز را شبيه ‏سازي مي‏كند. سيستم ‏هاي تعبيه شده در اين جنگنده براي دو ماموريت در نظر گرفته شده‏اند. (احتمالا منظور ايجاد برتري هوايي و عمليات زميني - ضد كشتي مي‏باشد)

در حين طراحي، نوع آموزشي (دو سرنشينه) نيز به تعداد اندك و به نام TF/A-18 ساخته شد. اين نوع نيز بر اساس مدل F/A ساخته شد و تنها شامل اندك تغييراتي شد، ضمن اينكه نوع دو سرنشينه نيز با حفظ قابليت انجام عمليات نظامي ساخته شد.

اولين پرواز F/A-18 به تاريخ نوامبر 1978 انجام شد. F/A-18 و نوع دو سرنشينه نيز كه بعدها به نام F/A-18B ناميده شد، مورد آزمون هاي گوناگون پروازي در مركز آزمون نيروي دريايي (Naval Air Test Center) قرار گرفت.

در حين اين آزمون ها، بر روي نقاط ضعف و مشكلات جنگنده (به خصوص قطعات جديد) تمركز زيادي انجام گرفت و اين ارزيابي، باعث شد قطعاتي كه به نوعي مشكلاتي در طراحي داشتند، با طراحي مجدد، مشكلشان حل شود. اغلب قطعاتي كه مورد تغيير قرار گرفتند، قطعات سخت ‏افزاري و مكانيكي هواپيما بودند و سيستم ‏هاي ديجيتالي، دستخوش تغيير نگشتند.

نوع اصلي جنگندهء F/A-18A (يك نفره) و نوع F/A-18B (دو نفره) به سال 1983 جايگزين جنگنده ‏هاي F-4B و A-7 در ناوهاي هواپيمابر و سپاه تفنگداران نيروي دريايي (Marine Corps) شدند.

اين جنگنده‏ ها به دليل قابليت هايشان (قابليت انجام ماموريت هاي متنوع و ميزان آمادگي بالا)، به سرعت نقش اصلي را در ماموريت هاي نظامي برعهده گرفتند.

قابليت اطمينان و سهولت تعمير و نگهداري، از مواردي بودند كه به هنگام طراحي اين جنگنده، مورد توجه قرار گرفتند. براي مثال F/A-18 ها، براي آزمايش از اطمينان سيستم‏ها، سه بار و هر بار ساعتها پرواز كردند در حالي كه نيمي از زمان مورد نياز براي تعمير اساسي‏ اشان گذشته بود. هورنت، بارها در ميدان نبرد واقعي مورد آزمايش قرار گرفت و هر بار، نقاط مثبت ادعا شده توسط طراحانش را مورد اثبات قرار داد: جنگنده ‏اي بسيار قابل اعتماد، تهاجمي و همه كاره.

F/A-18 ها نقش مهمي را در جريان حمله به ليبي در سال 1986 ايفا كردند. آنها از روي عرشهء ناو هواپيمابر يواس‏اس كورال‏سي (Uss Coral Sea) به پرواز درآمدند و پدافند هوايي ليبي را با پرتاب موشكهاي سرعت بالاي هارم (Harm) نابود ساختند به طوري كه هنگام بمباران بن‏غازي، پدافند هوايي ليبي، كاملا خاموش شده و از كار افتاده بود.

F/A-18C/D Hornet

به دنبال موفقيت در استفاده از 400 فروند مدل A و B، نيروي دريايي ايالات متحده، به تاريخ سپتامبر 1987، نوع پيشرفته ‏تر هورنت را به نام F/A-18C (يك نفره) و F/A-18D (دو نفره) مورد آزمايش قرار داد.

اين هورنت‏ ها مي ‏توانستند موشك هاي ميان‏برد هوا به هواي جديد آمرام (Amraam) و موشكهاي هوا به زمين حرارت‏ياب هدايت تلويزيوني ماوريك (Maverick) را حمل و پرتاب كنند.

دو سال بعد, مدلهاي C و D به قابليت عمليات در شب مجهز شدند. ضمنا اجزاء جديدي نيز اضافه شدند: غلاف ناوبر حرارت ‏ياب، تعبيه جايگاهي براي نمايشگر سربالا (HUD)، عينك ويژهء ديد در شب (NVG)، چراغ ‏هاي مخصوص درون آلات دقيق جهت عدم تداخل با عينك ديد در شب، يك نقشه ديجيتالي از منطقه نبرد به همراه نمايشگر رنگي مخصوص آن.

NAVFLIR مخفف navigation forward looking infrared

HUD مخفف head-up display

NVG مخفف night vision goggles

رادار F/A-18C مجهز به سنسوري جهت شبيه ‏سازي زمين است كه اين امر توسط امواج رادار دقيق و قدرتمند داپلر از سطح زمين انجام مي‏شود. اين نقشه تهيه شده، به خلبان اين امكان را مي‏دهد تا به اهداف زميني در شرایط نامساعد جوي يا در حالتي كه ديد ضعيفي وجود دارد، حمله كند. ضمن اينكه با توجه به نقشه و اهداف مشخص شناسايي شده روي آن، موقعيت دقيق هواپيما در آسمان مشخص مي‎شود، همچنين اين نقشه، قابليت بمباران دقيق و موثر را بيشتر مي‏كند.

انواع جديدتر ساخته شده F/A-18C از سال1994 به بعد، به رادار ارتقا يافته APG-73 مجهز شدند كه اين رادار دقت بيشتري داشت و تصاوير بسيار تميزتري در صفحهء اسكن خود به نمايش مي‏گذاشت.

جنگنده F-18 سوپرهورنت

غلافهاي جستجوگر هورنت

در مدل F/A-18C كه مجهز به تجهيزات عمليات در شب شده است، يك غلاف مخصوص نصب مي‏شود. اين غلاف، ساخت كمپاني هيوز است و با كد AN/AAR-50 شناخته مي‏‎شود. اين غلاف شناسايي، اهداف زميني را از روي حرارت‏شان (نظير شليك گلوله يا گرم بودن موتور ادوات زميني) تشخيص مي‏دهد.

غلاف هدف‏ ياب ديگر، با كد Loral AN/AAS-38 شناخته مي‏شود. اين غلاف با نام Night Hawk FLIR نيز شناخته مي‎شود و عملكردش نيز بر اساس حرارت‏ يابي از اهداف زميني است.

وسيله ديگر، دوربيني قوي جهت ديد و شناسايي اهداف زميني در شب است. اين وسيله به نام GEC Cat's Eyes شناخته مي‏شود. تعداد 48 فروند جنگنده F/A-18D (نوع دو نفره) به مدل RC (شناسايي – تجسسي) تغيير يافته ‏اند. به همين منظور، به جاي مسلسل استاندارد اف18 كه M61 A1 نام دارد، يك جايگاه شناسايي از نوع الكترواپتيكالي نصب مي‎‏شود. اين جايگاه ويژه، داراي يك برجستگي است كه در واقع يك دوربين بسيار قوي چشمي با دو غلطك متحرك (جهت حركت دادن لنز به اطراف) مي‎‏باشد. ضمنا تمام مشاهدات، بر روي يك نوار ويدئو ضبط مي‏شوند.  RC مخفف reconnaissance

هورنت و عمليات طوفان صحرا

در اولين روز عمليات طوفان صحرا، دو جنگنده F/A-18 در حالي كه عازم عمليات بمباران بوده و روي هركدام 4 بمب 2000 پاوندي بارگذاري شده بود، موفق شدند دو ميگ عراقي را سرنگون كنند، سپس بمب هاي خود را بر روي اهداف تعيين شده، رها ساختند.

در مدت زمان جنگ خليج فارس، اسكادران هاي نيروي دريايي ايالات متحده، سپاه تفنگداران و F/A-18 هاي كانادايي، در هر ساعت، عمليات رزمي داشتند و ركوردي را در زمينه قابليت اطمينان در طول نبرد با حمل و فروانداختن دهها تن بمب بر روي عراق، برجاي گذاشتند.

(لازم به ذكر است كه يك فروند F/A-18C نيروي دريايي ايالات متحده در روز 17 ژانويه 1991 در يك نبرد هوايي با يك فروند MiG-25PD عراقي، سرنگون گشت)

نيروي دريايي ايالات متحده به تاريخ 18 مي 1998 اعلام كرد كه اسكادران هاي F/A-18 خود را از ساحل شرقي به پايگاه نيروي دريايي در ساحل ويرجينيا (Oceana) و پايگاه سپاه تفنگداران در Beaufort (شهري در ساحل كاروليناي جنوبي) منتقل مي‏كند. به همين دليل 9 اسكادران عملياتي، شامل 156 فروند هواپيما به Oceana انتقال يافتند و 2 اسكادران ديگر شامل 24 فروند هواپيما نيز به Beaufort منتقل شدند. اولين اسكادران در پائيز 1998 منتقل شد و در كل انتقال 11 اسكادران عملياتي تا پايان اكتبر 1999 تكميل گشت.

در تمام طول مدت خدمت اين جنگنده ‏ها، هرساله سيستم ‏هاي تسليحاتي، سنسورهاي مربوطه و غيره ارتقاء مي‏يابند. آخرين سري از جنگنده ‏هاي F/A-18C/D كه ارتقاء يافتند به سيستم ‏هایي چون عمليات در شب، سيستم افزايش دقت در هدف ‏گيري، تكنولوژي كاهش ديده شدن توسط رادار دشمن و غيره مجهز شدند. اي در حالي است كه هيچكدام از اين سيستم ‏ها تا سال 1991 بر روي مدلهاي A و B وجود نداشتند و سطح سيستم‏هاي آويونيك، الكتريك و مقدورات پروازي براي ارتقاء محدوديت داشتند.

علاوه بر اينها، نقص ديگري نيز در طراحي اين جنگنده وجود داشت و آن اين بود که هنگامي که در مدلهاي C و D، جنگنده خالي با مهمات و سوخت کامل بارگذاري مي شد، به هنگام انجام ماموريت‏، دچار کمبود سوخت شده و نمي ‏توانست به همه اهداف تعيين شده ‏اش حمله کند و از اين رو گاها با مهمات مصرف نشده و حداقل سوخت به ناو هواپيمابر باز مي‏گشت. در واقع برد پروازي کافي براي ماموريتهاي تعيين شده ‏اش نداشت.

کاربران

F/A-18 در مدلهاي A، B، C و D سالها براي نيروي دريايي ايالات متحده و هشت کشور خارجي خدمت کرد. اين کشورها عبارتند از: استراليا، کانادا، فنلاند، کويت، مالزي، اسپانيا، سوئيس و تايلند.

اگرچه چشم اندازي براي توليد آتي مدلهاي C و D ديده نمي‏شود، ولي اين جنگنده‏ ها سالها به منظور پرکردن خلاء جنگنده‏ هاي ناونشين در نيروي دريايي ايالات متحده تا ورود به خدمت جنگنده‎هاي بزرگتر، دورپروازتر و باقابليت‏ تر مدلهاي E وF در خدمت باقي خواهند ماند.

تفاوت سوپرهورنت با مدل معمولي

جنگنده چندماموريته F/A-18E/F موسوم به سوپرهورنت، در واقع مدلي ارتقاء يافته از جنگنده ‏هاي مدل C و D مي باشد که پيشتر قابليت عمليات در شب به آنها افزوده شده بود. سوپرهورنت فرماندهي گروه عمليات رزمي هواپيماهاي ناونشين را فراهم خواهد آورد زيرا داراي برد پروازي بيشتر و قابليت حمل مهماتي است که توسط جنگنده هاي بازنشستهء A-6 حمل مي‏شود.

مدلهاي E و F (نسبت به مدلهاي قبلي) داراي 4.2 فوت درازاي بيشتر، 25% مساحت بال بيشتر و قابليت حمل 33% بيشتر سوخت در مخازن داخلي هستند که اين سوخت اضافه تا 41% برد عملياتي و تا 50% استقامت پروازي آنها را افزايش مي‏دهد.

در سوپرهورنت همچنين دو جايگاه حمل مهمات باهم ادغام شده‎اند. اين به معني افزايش ميزان بارگذاري مهمات به دليل مخلوط کردن محل بارگذاري انواع جنگ افزارهاي هوا به هوا يا هوا به زمين مي‎باشد.

سوپرهورنت همچنين مي‎تواند انواع مختلفي از تسليحات به اصطلاح هوشمند را حمل کند. از جملهء اين مهمات مي‏توان به جديدترين بمب هاي هدايت شونده به وسيله ماهواره نظير JDAM و JSOW اشاره کرد.

سوپر هورنت مي تواند 17.750 پاوند (8032 کيلوگرم) مهمات را در 11 مقر خارجي حمل تسليحات، بارگذاري نمايد. اين جنگنده داراي راداري مخصوص کار در همه نوع شرایط آب و هوايي است که داراي توانايي رهگيري اهداف هوايي و سيستمي جهت افزايش دقت در پرتاب بمب هاي عادي يا هدايت شونده است.

دو محل بارگذاري در نوک بالها، چهار مقر در زير بالها براي حمل سوخت يا مهمات هوا به زمين و دو مقر در زير بدنه و نزديک دماغهء هواپيما جهت نصب موشک هاي هوا به هواي اسپارو يا غلاف هاي شناسايي و يک محل در مرکز بدنه براي حمل مخازن سوخت يا تسليحات هوا به زمين است. ضمن اينکه يک مسلسل 20 ميلي متري از نوع M61 A1 Vulcan در نوک هواپيما تعبيه شده است.

ميزان حمل بارگذاري در سوپرهورنت به ميزان 9000 پاوند افزايش يافته است و قدرت موتور آن نيز از كشش 36000 پاوند به 44000 پاوند افزايش يافته است. در اين جنگنده از دو موتور پرقدرت توربوفن ساخت جنرال الكتريك به نام F414 استفاده شده است.

اگرچه در مدلهاي جديدتر ساخته شدهء C و D به ميزان كمي از تكنولوژي مدرن استفاده شده است، ولي در مدلهاي E و F از ابتدا و به طور گسترده از تكنولوژي‏ هاي نوين استفاده شده و توان دفاعي آن نيز افزايش قابل توجهي يافته است.

سيستم پيشرفتهء جستجوگر مادون قرمز ساخت هيوز (ATFLIR)، سيستم اصلي هدفيابي جنگنده ‏هاي E و F به شمار مي‏رود. اين سيستم همچنين قرار است در مدلهاي قبلي F/A-18 نيز نصب شود. غلاف ساخت هيوز، داراي جهت ‏ياب و هدف ‏ياب مادون قرمز بسيار دقيق اهداف مي‏باشد و از تكنولوژي نسل سوم اين نوع غلاف ها در آن استفاده شده است (MWIR) كه در ميان هواپيماهاي موجود، تكنولوژي بسيار برجسته‏ اي به شمار مي‏رود.

اكنون پروژه ارتقاء مدل هاي يك نفره C و دو نفره D آغاز شده است. اگرچه تا حد زيادي ظاهر مدلهاي C و D به هم شبيه است، ولي خروجي طرح ارتقاء، شامل دو گونهء مختلف از F-18 خواهد بود كه عمدهء تمركز برنامه ارتقاء، بر روي قابليت عمليات در شب خواهد بود.

زماني، F-18B تنها جنگنده‏ ای آموزشي بود ولي در جنگنده F-18D، كابين عقب، مملو از نمايشگرهاي رنگي چندمنظوره و كليدهاي رهاسازي سلاح و كنترل آنها مي‏باشد كه اين امر به F-18، قابليت فرماندهي، پيشتازي عمليات و هدايت ساير جنگنده ‏ها را جهت هدف‏يابي و نابودسازي اهداف، مي‏دهد.

توليد مدلهاي C و D در اواخر دههء 1990 پايان يافت و به جاي آنها F/A-18E و F/A-18F (سوپرهورنت) در خط توليد قرار گرفته است. مدلهاي كنوني A و B قرار است تا پايان سال 2015 و مدلهاي C و D تا پايان سال 2020 در خدمت باقي خواهند ماند. F-18 امروزه، انبوهي از مشتريان خارجي را براي خريد در پيش رو مي‏بيند.

جنگنده F-18 سوپرهورنت

تاريخچه اولين پرواز

F-18A به تاريخ 18 نوامبر 1978

F-18C به تاريخ 3 سپتامبر 1986

F-18D به تاريخ 6 مي 1988

ورود به خدمت

F-18A به تاريخ 7 ژانويه 1983

F-18D به تاريخ نوامبر 1989

خدمه

F/A-18 A/C = يك نفر

F-18D = دو نفر، يك خلبان و يك افسر تسليحات

قيمت

35 ميليون دلار (سال 2003) براي مدل F/A-18E

ابعاد

طول: 56 فوت = 17.07 متر

فاصله دو سر بالها: 37.50 فوت = 11.43 متر

ارتفاع: 15.25 فوت = 4.66 متر

سطح بالها: 400 فوت مربع = 37.16 متر مربع

اوزان

وزن خالي: 23.050 پاوند = 10.455 كيلوگرم

وزن عادي براي برخاستن:

36.710 پاوند = 16.650 كيلوگرم (جهت ماموريت نبرد هوايي)

49.225 پاوند = 22.330 كيلوگرم (جهت عمليات تهاجمي زميني)

حداكثر وزن قابل برخاستن: 56000 پاوند = 25.400 كيلوگرم

حجم مخازن سوخت

مخزن داخلي: 10.860 پاوند = 4.925 كيلوگرم

مخزن خارجي: 6.730 پاوند = 3.055 كيلوگرم

حداكثر وزن قابل بارگذاري: 15.500 پاوند = 7030 كيلوگرم

پيشرانه

دو موتور توربوفن ساخت جنرال الكتريك از نوع F404-400 با قابليت پس‏سوز

كشش هر موتور: 32000 پاوند = 142.400 نيوتن با استفاده از پس‏سوز

عملكرد

حداكثر سرعت: 1190 مايل بر ساعت = 1915 كيلومتر بر ساعت در ارتفاع 40000 فوتي (12190 متري) = 1.8 ماخ

نرخ اوج‏گيري: 45000 فوت در دقيقه = 13715 متر بر دقيقه

سقف پرواز خدمتي: 50000 فوت = 15240 متر

برد پروازي

در حالت شكاري (fighter mission) = 800 ناتيكال مايل = 1480 كيلومتر 

در حالت تهاجمي (attack mission) = 1150 ناتيكال مايل = 2130 كيلومتر 

برد عبوري: 1800 ناتيكال مايل = 3335 كيلومتر (با سه مخزن سوخت خارجي)

حد تحمل شتاب ثقل: نامعلوم (بنا بر گزارشي حدود 7.5 برابر g)

تسليحات

مسلسل 20 ميلي متري M61A1 Vulcan با 570 تير فشنگ

7 جايگاه حمل بار در زير بدنه و بالها و دو جايگاه در نوك بال ها

تسليحات هوا به هوا

موشك ميان برد AIM-7 (اسپارو)

موشك كوتاه برد حرارت ياب AIM-9 (سايدوايندر)

موشك ميان برد AIM-120 (آمرام)

موشك كوتاه برد AIM-132 (آسرام)

تسليحات هوا به سطح

AGM-45 Shrike (شرايك)

AGM-62 Walleye (وال‏‎آي)

AGM-65 Maverick (ماوريك)

AGM-84 Harpoon (ضدكشتي)

AGM-84 SLAM

AGM-84 SLAM-ER

AGM-88 HARM (ضد رادار)

AGM-123 Skipper

AGM-154 JSOW

بمب

GBU-10/12/24 Paveway (هدايت ليزري)

GBU-15 EO-guided (هدايت الكترواپتيكالي)

GBU-29/30/31/32/35 JDAM (هدايت شونده توسط ماهواره)

بمب هاي هسته‎‏اي B-57 و B-61 (استحكام ‏شكن)

Mk 82/83/84 GP

Mk 20 Rockeye

BLU-107 Durandal

CBU-59 (بمب خوشه ‏اي)

ساير موارد

غلاف هاي اغتشاش‏گر الكترونيكي (ECM pod)

غلاف هاي راكت انداز

جنگنده F-18 سوپرهورنت

انواع دیگر توليد شده

YF-17 Cobra

جنگنده توليد شده در طرح مناقصه ساخت «جنگندهء سبك» براي نيروي هوايي ايالات متحده، اگرچه هيچگاه انتخاب نشد ولي نيروي دريايي از طرح آن براي توليد F/A-18 Hornet استفاده كرد.

F/A-18A

اولين مدل توليد شده به تعداد 371 فروند.

AF-18A

نوع يك نفره ‏اي كه توسط نيروي هوايي كانادا خريداري شد. اين مدل بر اساس F-18A ساخته شد ولي اكنون همگي به سطح مدل F-18C ارتقاء يافته ‏اند و قرار است تا سال 2011 در خدمت باقي بمانند. تعداد توليد شده: 57 فروند

ATF-18A

نوع دو نفرهء آموزشي جهت نيروي هوايي استراليا كه بسيار شبيه به مدل F-18B مي ‏باشد. تعداد توليد شده: 18 فروند

CF-18A / CF-188A

نوع يك نفره ‏اي كه توسط نيروي هوايي كانادا خريداري شد و بر اساس F-18A ساخته شده است با اين تفاوت كه داراي سيستم شناسايي اهداف در شب مي‏باشد كه در مدل A وجود ندارد. همچنين داراي سيستم ILS (سيستم فرود ايمن) و توانايي حمل غلاف هاي راكت ‏انداز LAU-5003 مي‏باشد. كانادا قصد دارد اين جنگنده ‏ها را تا سال 2017 عملياتي نگه دارد. تعداد توليد شده: 98 فروند

EF-18A / C-15

نوع يك نفره‏اي كه توسط نيروي هوايي اسپانيا خريداري شد و بر اساس F-18A ساخته شده است، اما همگي تا سطح استاندارد نزديك به مدل F-18C ارتقاء يافته ‏اند. تعداد توليد شده: 60 فروند

RF-18A

نوع شناسايي كه به تعداد بسيار اندك ساخته شده است و براي امور تحقيقاتي در اختيار نيروي دريايي و سازمان ناسا قرار دارد.

F/A-18B / TF/A-18A

نوع دو سرنشينهء آموزشي، توليد شده به تعداد 40 فروند

CF-18B / CF-188B

نوع دو سرنشينهء آموزشي براي كانادا، توليد شده به تعداد 40 فروند

EF-18B / CE-15

نوع دو سرنشينهء آموزشي براي اسپانيا، توليد شده به تعداد 12 فروند

F/A-18C

نوع ارتقاء يافتهء مدل تك سرنشينه كه قابليت پرتاب موشك هوا به هواي AIM-120 (آمرام) و موشك هوا به زمين AGM-65 (ماوريك) به آن افزوده شده است. همچنين سيستم ‏هاي الكترونيك آن ارتقاء يافته، نوع جديدي از صندلي پرتاب شونده بر رويش نصب شده و باريكه ‏هاي كوچكي به لبه‎هاي حملهء بال ها جهت كاهش اثرات نوسانات پروازي و افزايش ميزان زاويهء حمله، بدان افزوده شده است. تعداد توليد شده: 355 فروند

KF-18C

نوع تك سرنشينه‏اي كه به كويت فروخته شده و براساس F-18C ساخته شده است. تعداد توليد شده: 32 فروند

KAF-18D

نوع دوسرنشينهء آموزشي مخصوص كويت. توليد شده به تعداد 8 فروند

F/A-18D

نوع دو سرنشينه مخصوص عمليات در شب، جهت سپاه تفنگداران نيروي دريايي ايالات متحده، شامل سيستم‏ هاي الكترونيكي ارتقاء يافتهء مشابه مدل C.

F/A-18E/F

مهمترين مدل ارتقاء يافته از جنگنده F-18 موسوم به سوپر هورنت با بدنه ‏اي كشيده ‏تر و بال هاي بزرگ تر.

Hornet 2000

مدل جديدي كه توسط شركت مك‏ دانل ‏داگلاس پيشنهاد داده شده است با بال و دم بزرگتر، بدنهء كشيده ‏تر، موتورهاي جديدتر، كابين ديجيتالي بسيار پيشرفته ‏تر، كه احتمالا جايگزين مدلهاي E و F خواهد شد.

جنگنده F-18 سوپرهورنت

سابقه عمليات هاي انجام شده

ليبي: عمليات ال دورادو كانيون:

اجرا شده توسط نيروي دريايي ايالات متحده به سال 1986 (Operation El Dorado Canyon)

عراق، عمليات طوفان صحرا:

اجرا شده توسط كانادا، نيروي دريايي و سپاه تفنگداران نيروي دريايي ايالات متحده به سال 1991 (Operation Desert Storm)

عراق، عمليات مراقبت هوايي در منطقه جنوبي پرواز ممنوع بين سالهاي 1991 تا 2003:

اجرا شده توسط نيروي دريايي و سپاه تفنگداران نيروي دريايي ايالات متحده (Operation Southern Watch)

 بوسني و هرزگوين:

اجرا شده توسط اسپانيا، كانادا، نيروي دريايي و سپاه تفنگداران نيروي دريايي ايالات متحده به سال 1995 (Operation Deliberate Force)

عراق، عمليات روباه صحرا:

اجرا شده توسط نيروي دريايي ايالات متحده به سال 1998 (Operation Desert Fox)

كوزوو، عمليات نيروهاي متفقين:

اجرا شده توسط اسپانيا، كانادا و نيروي دريايي ايالات متحده به سال 1999 (Operation Allied Force)

افغانستان، عمليات آزادسازي افغانستان:

اجرا شده توسط نيروي دريايي و سپاه تفنگداران نيروي دريايي ايالات متحده به سال 2001 تاكنون (Operation Enduring Freedom)

عراق، عمليات آزادسازي عراق:

اجرا شده توسط استراليا، نيروي دريايي و سپاه تفنگداران نيروي دريايي ايالات متحده به سال 2003 تاكنون (Operation Iraqi Freedom)

كاربران هورنت

استراليا، كانادا، فنلاند، كويت، مالزي، اسپانيا، سوئيس، سپاه تفنگداران نيروي دريايي ايالات متحده (US Marine Corps)، نيروي دريايي ايالات متحده (US Navy) و سازمان ناسا.

جنگنده F-18 سوپرهورنت

پايان كار گربه افسانه ‏اي گرومن

جايگزيني سوپرهورنت به جاي بهترين رهگير جهان

با تفاصيلي كه در مورد قابليتهاي عالي F/A-18E/F گفته شد، اين جنگنده ثابت كرده است كه مي ‏تواند به طور گسترده در نيروي دريايي ايالات متحده به خدمت گرفته شود. از اين رو قرار است با ورود به خدمت 548 فروند سوپرهورنت، جنگنده‏ هاي F/A-18A و F-14D حداكثر تا پايان سال 2010 همگي از رده خدمت خارج مي‎شوند. قرار است در هر ناو هواپيمابر، 12 فروند F/A-18E و 14 فروند F/A-18F به كار گرفته شوند. چهار يا پنج فروند از اين جنگنده ‏ها، به عنوان سوخت ‏رسان عمل خواهند كرد.

علاوه بر اينها، مدل دوسرنشينه EA-18G Growler (گراولر) به عنوان هواپيماي جنگ الكترونيك، جايگزين هواپيماهاي قديمي EA-6B Prowler خواهند شد. در هر ناو هواپيمابر يك دستهء 6 فروندي از EA-18 ها به خدمت گرفته خواهند شد.

هرچند نيروي دريايي تمايل دارد دسته ‏اي 1000 فروندي از سوپرهورنت ‏ها را تا سال 2030 به خدمت گيرد، ولي برنامه‏‎هاي جديدي چون جنگندهء F-35 نيز در حال اجرا هستند و ممكن است زودتر از اين زمان، عمر سوپرهورنت ‏ها تمام شود.

سوپرهورنت اگرچه جنگنده ‏اي فوق ‏العاده بر عليه اهداف زميني و دريايي است ولي نسبت به F-14D توانايي بسيار اندكي در رهگيري دوربرد هواپيماها و موشكهاي كروز دشمن دارد و اين بزرگترين نقطه ضعفي است كه با از رده خارج كردن تامكت ها، ناوهاي هواپيمابر را مورد تهديد موشك هاي كروز و دوربرد بمب ‏افكن‏ هاي دورپرواز دشمن نظير Tu-95 و Tu-160 قرار خواهد داد.

 

دانستنی های نظامی

آمار بازدید

ما 29 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم